wo. okt 13th, 2021
Waarom?

Beste lezers,

Er zijn klachten.

Over u, dan nog.

Enfin, toch over een groot déél van jullie.

Sinds kort kan ik in m’n statistiekjes zien hoe lang jullie er over doen om m’n blog te lezen.

Zij die m’n blog lezen voor hun desktop computer: goe bezig! Flink! Een natte kus van de juffrouw, en een bank vooruit! Wie m’n blog leest voor de desktop computer, doet daar gemiddeld 4 minuten over.

Dat lijkt me heel flink, en dan kan ik op m’n twee oren tegelijk slapen dat het géén paarlen voor de zwijnen zijn.

Maar zij die m’n blog lezen op hun telefoon! Dààr heb ik klachten over.

19 seconden.

Jazeker, 19 seconden. Het betreft hier géén typefout of administratieve vergissing.

Ik vraag ik het op de man af, aan de lezers: 19 seconden, dat is toch niet serieus?

Zit ik hier m’n stinkende best te doen, en op 19 seconden zouden de eerwaarde & mobiele lezers mijn stukje grondig bestudeerd hebben?

Daar geloof ik niets van. Neen, dat pak ik regelrecht op mijn affront!

Trouwens, de 19 seconden zijn nu voorbij, dus wie op z’n telefoon zit te scrollen, mag afronden. Ajuu. Doei! Toedeloe!

Here we go.

Nu het kaf van het koren is gescheiden: voor de flinkskes aan de desktop computer wordt het nu pas écht interessant, zij mogen nog 3 minuten en 41 seconden verder lezen.

Eenieder van u zal het zich al eens afgevraagd hebben, bij voorbeeld, omstreeks kilometer 35 van de marathon:

“Waarom doe ik dit eigenlijk?”

Wel, daar zijn een aantal verschillende redenen voor.

1. Santé

De meest voor de hand liggende reden waarom je aan hardlopen doet is uiteraard, omwille van de gezondheid, zowel fysiek als mentaal.

Daar gaan we voorts niet te veel worden aan vuilmaken. Immers, daar zijn al heelder bibliotheken over vol geschreven, en als jullie graag op 4 minuten klaar zijn, dan ik ook.

2. Voldoening

In een prima artikel over dit onderwerp (link) wordt toegelicht dat veel hardlopers een gevoel van voldoening ondervinden, omdat ze iets bereiken, met het voltooien van een marathon:

“It’s the feeling of accomplishment I get crossing the finish line that keeps me coming back,” he says. “There is a surge to it you don’t get from other sports, because the sheer amount of time and effort that goes into a single marathon dwarfs that of an individual soccer game or tennis match. Can you push yourself through enough hell to finish is the only question.”    

Zeker als je leven een “strijd” is met sterke ups & downs of bv. bij lopers met een beperking, is de marathon een sportieve manier om recht te krabbelen en jezelf te tonen; we lezen het verhaal van een Duitse hardloper: “Tom Eller is a deaf-born marathoner who lives in Essen, Germany. He ran a 2:47:11 in the 2019 Berlin Marathon, making him the fastest deaf German marathon runner. Eller, who teaches deaf and blind students, says, “I challenge my life, which has communications barriers, by running marathons around the world to show people that even disabled people can achieve great things. For my deaf kids and teenagers at school, I am a role model.”

3. Zelfvertrouwen

Een andere factor is zelfvertrouwen. Als je een marathon fluks uit kan lopen, dan geeft dat vertrouwen in jezelf, zodat je ook andere uitdagingen aan durft en aan kan.

Zo is uit wetenschappelijk onderzoek gebleken dat mensen die marathons lopen én bloggen, dermate veel zelfvertrouwen hebben, dat ze er vlot mee uit de voeten kunnen als hun stukjes in amper 19 seconden afgehaspeld worden.

Voorts zijn er nog vele andere redenen om een marathon te lopen (het gevoel van vrijheid, competitie, etc.), maar eentje trok toch de bijzondere aandacht:

4. Social status

Jawel!

Wij hardlopers vinden (vaak) ook dat het lopen van marathons een zekere sociale status verschaft:

“Egan-Wyger suggests that endurance running can be a way of gaining social status. Showing you are capable of a long-distance race projects qualities of health, productivity and efficiency to others, she argues, akin to cultivating a personal brand.”

Social media en apps zoals Strava, dragen daar hun steentje aan bij, uiteraard! 🙂

Onderzoek aan de universiteit van Toronto wees uit dat hardlopers die trotser zijn op hun hobby, ook beduidend meer tijd besteden en grotere inspanningen leveren tijdens hun trainingen.

5. Gewicht

Tevens is er een groot verschil tussen de dames en de heren.

Daar kan ik helaas ook niets aan doen. Uit Pools onderzoek bleek namelijk het volgende:

“Female marathon finishers were more motivated than men by weight concern, affiliation, psychological coping, life meaning, and self-esteem, but less motivated by the competition”

Een beetje cliché, maar toch, wij geven het graag mee, voor de volledigheid.

6. Hormonen

Tot slot, en nu we toch in deze sfeer zijn beland: ook de hormonen spelen een grote rol. Aan de positieve kant zorgen hormonen wel ‘ns voor een runners high.

En wat de negatieve kant betreft (“pijn”) zijn er hormonen aan het werk die er voor zorgen dat we de geleden pijn snel vergeten zijn.

En dat we ons snel weer inschrijven voor een volgende marathon! 🙂

In die zin is een marathon zowaar te vergelijken met een bevalling!

“Parallels were drawn between the pain from giving birth and from marathon running. Both tend to be underestimated when later recalled, which may be explained by the release of oxytocin in the brain which influences how the memory is encoded, say the researchers. The way pain is remembered is also viewed through the context: if a marathon medal or a baby is on the other end of the pain endured, one may regard the extent of the pain differently.”

Juist.

Dus. Wat is nu de conclusie?

Wel, beste lezers, de eerstvolgende keer dat u, aangekomen bij kilometer 35, denkt:

“Verdoemme verdoemme verdoemme, waarom doe ik dit ook alweer?”

Dan kan je jezelf zevenvoudig van antwoord dienen! :

  1. “Voor m’n gezondheid
  2. “Voor de voldoening, ik ga hier vandaag iets bereiken!”
  3. “Om m’n zelfvertrouwen een flinke boost te geven.”
  4. “Straks kan ik het posten op Strava, op Facebook, op Instragram, op Pinterest, en op Tiktok.”
  5. “Kijk eens hoe strak m’n buikje er begint uit te zien!”
  6. “Het is toch niet zo erg als een bevalling, vind ik.”
  7. “Als ik dit overleef, dan ga ik toch de blogs van Peter toch eens wat grondiger lezen!”

Ziezo.

Middels dit stukje hoop ik dat iedereen zondag blakend van zelfvertrouwen aan de start verschijnt!

Met sportieve groeten,

Peter

P.S. Wil je géén blogs missen?

2 gedachte over “Waarom”
  1. Veel succes gewenst zondag. Ik hou het niet allemaal meer precies bij en ben vergeten welke de aanstaande marathon is. Rotterdam vergeet ik niet natuurlijk. Dus waarschijnlijk ben ik degene die na 19 seconden is afgehaakt. Ik lees nog wel over hardlopen maar niet alles meer nl.

Geef een reactie