di. okt 12th, 2021

Dag beste lezers, koekoek!

Vandaag gaan wij het hebben over de marathon van Berlijn.

Nu hoor ik alvast enkele lezers mompelen:

“Berlijn, Berlijn, wat is dat nu weer? Die pipodemus heeft toch in Wevelgem aan de Leie gelopen, wat zit die over Berlijn te reutemeteuten?”

Ja, beste lezers, dat kan allemaal wel zijn, maar ten eerste ben ik hier de baas over deze blog, en aldus beslis ik hier toevallig wel over de onderwerpen.

Ten tweede, over de Alpro Leiemarathon valt niet veel te zeggen.

Het was te warm, ik ben te snel vertrokken, en na een prima 1ste helft heb ik er de 2de helft gratis en voor niets véél bonusminuutjes bij gekregen.

En ten derde, ik ben niet zo’n héél sportieve verliezer, so gimme a break.

Morgen, overmorgen, of ten laatste tegen eind volgende week ben ik er weer over, en dan kijken wij reikhalzend uit naar de volgende marathon, in het verre Lissabon (link blog), waar ik reken op een fris temperatuurtje (7 à 8 graden), een zacht en verfrissend zeebriesje, alwaar ik rustig ga starten, en mij niet zal laten vangen als de eerste de beste koorknaap 🙂

Enfin, waar waren we gebleven?

In Berlijn.

Op voorhand had Kenenisa Bekele gezegd dat hij het wereldrecord van Eliud Kipchoge ging aanvallen. Persoonlijk vond ik dat niet zo’n slim idee, eerlijk gezegd, om dat op voorhand in het lang en in het breed te verkondigen. Zoals een bekend politicus ooit zei:

“Als je met de fanfare op kop het bos in trekt, dan ga je weinig konijnen vangen.”

In die optiek had ik nog een emailtje gestuurd naar Bekele, maar goed, toen was het kwaad al geschied natuurlijk.

Bekele is wel zo vriendelijk geweest om mijn berichtje te beantwoorden:

“Dankuwel, Peter. Ik denk en ik vrees dat je gelijk hebt. Maar nu is het kwaad geschied natuurlijk. Mijn trainer was ook in alle staten. In ieder geval, bedankt voor je prima advies, ik merk dat jij er véél verstand van hebt, in het vervolg zal ik op voorhand uw mening vragen. Beloofd. En nu ga ik beetje uitrusten, want ik ben moe. Doe de groetjes aan je lezers! Toedeloe, Kenenisa Bekele, uit Ethopië.”

Enfin, de brave man is de 39 jaar gepasseerd, en 2:06:47 vond ik een zeer mooie tijd.

Daar kan je mee thuiskomen, vind ik.

Maaja, ik had dus op voorhand nog een mailtje gestuurd, zeggende en schrijvende:

“Let wel goed op Kenenisa, zie dat je niet te snel vertrekt! Ze voorspellen warm weer, dus als je te rap weg bent tijdens de 1ste helft, dat ga je je beklagen!”

Enfin, niet willen luisteren hé.

De eerste wedstrijdhelft haspelden ze af in 60 minuten en een beetje!

Kunnen de lezers dat nu geloven?

Enfin, dan moet je toch niet raar kijken als je de 2de helft flink wat bonusminuten pakt, vind ik. Next, toen Bekele rond 35 km eens rustig van z’n sportdrankje wou nippen, was Guye Adola riebedebie!

Adola, die kende ik eerlijk gezegd niet goed. Enfin, toch niet persoonlijk, met hem had ik nog nooit gemaild. Het is een jong broekje (21 jaar), eveneens Ethiopisch van origine, en naar ik dacht gespecialiseerd in de halve marathon. Zijn grote doorbraak was de halve marathon van Marrakech in januari 2014 in 1:01.26. In datzelfde jaar wons hij brons op het WK halve marathon in Kopenhagen in een tijd van 59.21 (link).

Wat ik dan weer niet wist, of misschien wel ooit geweten heb maar dan toch boenk vergeten ben: Guye Adola liep zijn in 2017 al eens in Berlijn!

Daar werd hij toen tweede in een tijd van 2:03.46, slechts een peulschil boven het wereldrecord van the one & only Eliud Kipchoge.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken, de ellende was nog niet voorbij voor Bekele, want vlak voor de meet, alwaar de prijzen toch worden uitgedeeld, werd hij nog voorbij gesneld door ene Bethwel Yegon, een Keniaan.

Daar had ik nog nooit van gehoord, dus daar kan ik helaas niet veel over vertellen, behalve dan dat hij vandaag in Berlijn zilver heeft behaald in 2 uur, 6 minuten, en een sjiek, toch geen minne tijd, als mijn mening zou worden gevraagd.

Edoch, bij Runners World waren ze niet onder de indruk van de winnaar:

“The touted world record attempt in the men’s race fell to pieces: Adola’s 2:05:45 was the slowest winning time in Berlin since 2009, and the mark isn’t even among the top 60 times in the event’s history” (link)

Trouwens, iets heel anders, bij Runners World waren ze ook boos dat de vrouwen zo weinig in beeld kwamen tijdens de televisie-uitzending:

“For those watching on TV it proved infuriating to follow. As has so often been the case at the Berlin Marathon, the host broadcasters showed scant updates until the men’s race had finished, which was a pity given it produced an intriguing clash between Ethiopia’s Hiwot Gebrekidan and Gotytom Gebreslase, the latter announcing herself at the top tier of elite marathoning with a commanding win!”

Persoonlijk heb ik ook liever dat de vrouwen wat vaker in beeld komen, en de mannen wat minder.

Helaas, mijn advies werd daarover niet gevraagd, en zodus en zodoende heb ik dan maar zelf een ongevraagd emailtje gestuurd naar de eerwaarde sportzender:

“Next time you broadcast a marathon, please make sure we see the women from time to time, and not only the men. Thank you very much, Peter, from Belgium. P.S. Unfortunately, I could not watch the race because I was busy running myself in Wevelgem at the Leie. It was very hot & I started too fast, no further comments from my side.

Toedeloe, Peter.”

Zo.

Nu, bij Sporza emmeren ze ook zeven lange webpagina’s lang over de wedstrijd bij de heren, om de race bij de dames beknopt samen te vatten in één zinnetje:

“Bij de vrouwen ging de overwinning naar Ethiopië, Gotytom Gebreslase won bij haar marathondebuut, op haar 26e, in 2u20’09” (link)

Dat kan wel tellen, als wedstrijdverslag. 

Als tegengewicht: mocht één van de lezers graag eens iets vertellen over Gotytom Gebreslase, dan zullen wij daar met veel liefde de nodige tijd en ruimte voor maken, alhier in deze gender neutrale blog!

Met sportieve groeten,

Peter

 

Geef een reactie